Voor het gebruik van glas en kristal meer werd veralgemeend, gebruikten welgestelde families zilveren timbalen voor de consumptie van allerhande dranken. Dit metaal werd niet alleen op prijs gesteld wegens zijn esthetische waarde en het maatschappelijk aanzien dat ermee gepaard ging, maar ook voor de zuiverende eigenschappen die eraan werden toegeschreven.

Een timbaal werd heel frequent als geschenk gegeven naar aanleiding van een doopsel en vaak werden de naam of de initialen van het gedoopte kind erin gegraveerd. Ze kon eveneens deel uitmaken van de uitzet van een zuster op het moment dat ze in het klooster trad.

Dit in Rijsel vervaardigde tulpvormige bekertje is op het onderste derde versierd met een decoratieve band en waterbladeren in geciseleerd oplegwerk. Het staat op een van godrons voorzien sokkeltje. In het bekertje is een heraldisch motief met initialen gegraveerd. Onder de bodem is duidelijk te zien dat de verschillende bestanddelen van het voorwerp aan elkaar werden bevestigd.

De zilversmid Elie Pacot (1657-1721) is afkomstig van Bordeaux, waar hij als leerjongen zijn opleiding kreeg. Aangezien het maximumaantal erkende edelsmeden in die stad al was bereikt, vestigde hij zich daarna in Rijsel. De exacte datum van de verwerving van zijn meestergraad is niet gekend, maar zeker is dat hij in de archieven vanaf 1690 als meester-edelsmid werd vermeld.

Zilver.
h 7 cm, Ø sokkel 4,6 cm.
Herkomst: 1986, Legaat J. D’Allemagne.
Inv. nr. sda690.

Merken: op de bodem.

1. Stadsteken: gekroonde Franse lelie.
2. Poinçon de jurande : I kroon.
3. Meesterteken: gekroonde letters EP met daartussen een anker.

Het voorwerp bevindt zich op dit ogenblik in het niet-toegankelijke bestand van het museum.